Carine De Leeuw °07/11/1959		De grote kartonnen doos van de TV-verpakking omgetoverd tot mijn eigen privé-terrein. Daar heb ik als kind meters boeken verslonden, zelfs toen de doos te klein werd, het boeken verslinden ging verder. Het prikkelen van mijn verbeelding heb ik zeker te danken aan al dit schrijversvoer. Een wereldse tante en een huisarts met naast spuiten ook nog cultuur op zak, lieten mij proeven van de dingen waar ik al altijd naar gehongerd had. Op mijn zeventiende vond ik de weg naar de academie voor beeldende kunsten in het nabije dorp. De kilo's klei lagen er gewoon op mij al jaren te wachten ! De leraar hield er het bijzondere principe op na om de eerste twee jaar geen energie in een leerling te steken. Hield je het twee jaar vol en bleek je naast een paar scheve potten ook nog andere dingen in je mars te hebben , dan pas verdiende je zijn aandacht. Het heeft mijn koppigheid zeker geen deugd gedaan. Intussen heeft mijn verbale zwakte mijn andere zintuigen op scherp gezet . Een onuitputtelijke opslagplaats van jaren observatie jaagt mij telkens opnieuw nerveus en ongeduldig mijn werkruimte in voor een volgende 'geboorte'.